هواتو کردم دوبـــــاره بازم دلم تنـــگه برات
اگر چــــه دوری از دلم هنوزم میمــــیرم برات
امید من ، سنگ صبـــور باشه برو ، پیشم نیا
بزار که تنها بسوزم تو غربت دل تنگیهــــــــــــــام
نه اینکه عاشق نباشم ، نــــه
نه اینکه دوستت ندارم ، نـــه
میخوام تو اوج بی کسی سر روی شونت بــــزارم
زخم زبون و صبر من باور بکن حدی داره
یه قلب خالی از امید آخه سوزوندن نداره
منی که حتی گریه هام واسه تو تکراری شده
تو حرف مردم رو نزن ، نگو که جات خالی شــــــــــــــــــــده
نگاه سردت هنوزم با خنده هات زجرم میده
خدا خودت منو به این در به دری عادت بده
باور نداری هنوزم عشق تو داغونم کنه
بخند به گریه های من شاید که آرومــــم کنه
بهش بگین دق میکنم دســــــــتاش تو دستم نباشه
تموم خاطـــــرات اون نمک به زخــمام میپاشه
بهش بگین خاطره هاش آتیــــــش به جونم میزنه
آســـــمونم زمین بیاد بگین فقط مــــــال منه
تو لحــــظه های بی کسی سهـــــــم من از تو دوریــه
اگه صدام در نمـــیاد ، دل تنگیو صبـــوریه
هر روز غـــروب دلـــتنگتم ، دوباره تنها میــــشینم
هر وقت که بارون مــــیباره تو رو کنارم میــــبینم
هر روز و هر شـــب از خدا ، بدون فقط تو رو میـــخوام
نگو واســـت غریبه ام ، نگو تو خوابت نمـــــیام
بگو تو هم دوســــتم داری
بـــــگو که دلتنگم میـــشی
من فقــط از خدا میخــــوام دوباره مــــهربون بشـــی
